Θολωμένες σκέψεις και Invisible-smoker.

Μιας και ηρέμησα λίγο απ’ όλα όσα μου συμβαίνουν το τελευταίο εξάμηνο αποφάσισα να ασχοληθώ με τους δικτυακούς φίλους μου. Είναι τιμή για μένα να παρακολουθούν τις σκέψεις μου. Τους ευχαριστώ.

Ξεκινάω με τον Pan D'Amour και όχι τυχαία. Η ανάρτησή του «Τραγούδια που συνοδεύνται με ντεπόν αναβράζοντα» με πήγε αρκετά χρόνια πίσω. Καθημερινότητά μου όταν «σπούδαζα» στην Αθήνα. Τρόπος ζωής που νοσταλγώ… Γέρασα ρε γαμώτο…
Pan D'Amour
Φύλο: Άντρας
Τόπος: Ελλάδα
Καλός με μια μικρή δόση κακού για να νοστιμίζει το χαρακτήρα.

Περισσότερα εδώ.

Τα Ιστολόγιά του:

Θολωμένες σκέψεις... μετά από hangover

Για τις παραλογισμένες σερνόμενες σκέψεις που ξεπηδάνε...

Πρώτη ανάρτηση: Αγκρρρρ……..!!!!

Στο διαδίκτυο από τον Απρίλιο του 2009.

Invisible-smoker

Ζαμάν φου σκέψεις που αεροβατούν στην υπάρχουσα λογική!

Την πρωτοχρονιά του 2009 η πρώτη ανάρτηση: «Ζαμάν φου αρχή…».

Σκέψεις και μουσική. Μοναχικό ταξίδι… Καλή συνέχεια φίλε…

ΥΓ. Ένας φίλος μου, ο Παναγιώτης, δεν τονίζει επίσης τις λέξεις. Μετά από κουβέντα που κάναμε καταλήξαμε ότι το πληκτρολόγιό του είναι χαλασμένο.

Πεθαίνω για Σένα...

Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Στίχοι: Γιάννης Μαύρος, Ελένη Ράντου

Μόλις ξυπνήσω το πρωί.

Άντε και καλή αρχή...

Του Αγίου Γεωργίου χθες, Ζωοδόχου Πηγής σήμερα και αρχίζουν δειλά-δειλά τα πανηγύρια στα χωριά μας. Οι στάσεις των λεωφορείων του ΚΤΕΛ, οι στύλοι της ΔΕΗ, οι κολώνες του ΟΤΕ, οι οδοδείκτες στις διασταυρώσεις των δρόμων, οι τοίχοι των σπιτιών και των δημοσίων κτηρίων θα γεμίσουν αφίσες με τις ρετουσαρισμένες φάτσες των γυρολόγων καλλιτεχνών και καλλιτέχνιδων του πολύπαθου «δημοτικού τραγουδιού». Η ηχορύπανση είναι κάτι πού το συζητώ και το διαπραγματεύομαι γιατί κι εμένα μου αρέσει να «ηχο-ρυπαίνω» το περιβάλλον με την μουσική που γουστάρω, αλλά αυτό το πράγμα με τις αφίσες δεν το ανέχομαι. Τα πρώτα δείγματα ήδη εμφανίστηκαν αυτό το διήμερο. Εύχομαι και ελπίζω να μην επαληθευτούμε και φέτος.
Υπόδειξη: Διαβάστε εδώ ένα πολύ καλό άρθρο για τα πανηγύρια.
Ευχή: Πριν λίγα χρόνια στην Ελλοπία ο μεγάλος Κώστας Σκαφίδας είχε δηλώσει στη σκηνή ότι συνταξιοδοτείται. Με χαρά όμως βλέπουμε ότι κρατάει ακόμη. Και επειδή αυτή η «ηχορύπανση» μου αρέσει δείτε ένα βιντεάκι του από τα Λεύκτρα.

Κώστας Σκαφίδας: Λεύκτρα 2006.

Δημήτρης Μητροπάνος, Αλίμονο.

Μας αφορά όλους μας και όχι μόνο γιατί συμβαίνει στην περιοχή μας…

Κατερίνα Γκουλιώνη, Ενας σύγχρονος Μάρτυρας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Αυτός είναι το τέλος των μαρτύρων και των ηρώων. Που αγωνίζονται και θυσιάζονται για τον συνάνθρωπο τους. Για την δικαιοσύνη και την ισότητα. Ενάντια στην Κρατική βία και καταστολή. Ενάντια σε ένα Κράτος δήμιο Ψυχών και σωμάτων.

Η Μαριάνθη Πατσελή, πρώην κρατούμενη στις φυλακές Διαβατών μιλά για την αδικοχαμένη Κατερίνα Γκουλιώνη. Καταγγέλλει τις συνθήκες κράτησης στη φυλακή της Θήβας και τις συνεχείς εκδικητικές μεταγωγές της, κατά τη διάρκεια μίας εκ των οποίων η Κατερίνα έχασε τη ζωή της.

“Η Κατερίνα μας έφυγε. Η Κατερίνα των πειθαρχείων, της απομόνωσης, των αγώνων. Η Κατερίνα φύλακας άγγελος για τις άλλες κρατούμενες. Η Κατερίνα, που πρώτη άρχισε το κύμα της ανυπακοής, που πρώτη αρνήθηκε να υποστεί το βασανιστήριο της κολπικής έρευνας μέσα στις φυλακές. Η Κατερίνα Γκουλιώνη, ο άνθρωπός μας από την περίοδο της κινητοποίησης των κρατουμένων τον Νοέμβριο. Η Κατερίνα, γλυκιά και αντάρτισσα, ανυπάκουη μέχρι το τέλος. Βρέθηκε νεκρή μέσα στο πλοίο, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, κατά τη διάρκεια εκδικητικής μεταγωγής από τη Θήβα στην Κρήτη. Συγκρατούμενοί της καταγγέλλουν ότι η Κατερίνα βρέθηκε στις 6 το πρωί πισθάγκωνα δεμένη –το υπουργείο το αρνείται- και με αίματα στο πρόσωπό της. Οι ευθύνες του υπουργείου, σε κάθε περίπτωση, είναι μεγάλες. Για τις μεταγωγές και τον τρόπο που αυτές γίνονται, για την αδιαφορία των υπεύθυνων που μεταχειρίζονται τον κρατούμενο σαν αντικείμενο...

Αχ Κατερίνα δεν πρόλαβες να δεις να καταργείται το βασανιστήριο της κολπικής έρευνας. Δεν θα πιούμε ποτέ ελεύθεροι ούζα κάτω από τον ζεστό ήλιο. Δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα το όνειρο να συνεδριάσουμε από κοινού στα γραφεία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Αχ Κατερίνα δεν τα κατάφερες να απεγκλωβιστείς από όσα σε κυνήγαγαν, χρόνια τώρα.

Όμως, Κατερίνα δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Θα μας συντροφεύει η φωνή σου, οι αγωνίες σου, η ευγένεια σου. Οι συγκρατούμενές σου και αυτή τη στιγμή είναι δίπλα σου. Και εμείς εδώ στην Πρωτοβουλία νιώθουμε οργή, αλλά και ακόμη πιο δυνατοί, πιο αποφασισμένοι. Την Κυριακή Κατερίνα θα είμαστε έξω από τις φυλακές στη Θήβα. Για να υποκλιθούμε μπροστά σου. Για να τιμήσουμε την προσπάθειά σου, την ανθρωπιά σου, τις αδυναμίες σου, Κατερινάκι!

Την Κυριακή, στις 10 το πρωί πούλμαν της Πρωτοβουλίας θα ξεκινήσει από το Πεδίο του Άρεως (Άγαλμα της Αθηνάς) για τις φυλακές της Θήβας. Καλούμε κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη, γυναίκες και άντρες, να συμμετάσχουν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας”.

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.
Αναδημοσίευση από το blog: π.Λίβυος

Είμαστε όλοι κουκουλοφόροι.

Λέω να επανέλθω… αλλά το σκέφτομαι λίγο ακόμη.

Πάνω από δύο μήνες απών και ο λόγος της επιστροφής μου είναι ότι βαρέθηκα να βλέπω την αφεντομουτσουνάρα του, πρώτο στα γκάλοπ και όχι καταλληλότερο για πρωθυπουργό, να κάνει πρόβα στο ζεϊμπέκικο της εξουσίας. Η Βοιωτία εξακολουθεί να εξασθενεί, να προορίζεται για σκουπιδότοπος της Αθήνας, η τραγωδία του Ασωπού καλά κρατεί (ευτυχώς όμως ο κόσμος ξύπνησε και αντιστέκεται), η ENELCO πήρε το ΟΚ από το ΥΠΠΟ να εγκαταστήσει το θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο της στη σημαντική από αρχαιολογική και ιστορική άποψη περιοχή της Χαιρώνειας (εδώ ίσως πάνε στράφι οι προσπάθειες των κατοίκων για ήπια ανάπτυξη), τα αιολικά πάρκα φυτρώνουν σαν μανιτάρια στις πλαγιές και τις κορυφές του Ελικώνα (ήδη πήρε σειρά και ο Κιθαιρώνας), Και μέσα σε όλα αυτά μια ευχάριστη είδηση σήμερα. Το «αμαρτωλό» Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ), είπε όχι αυτή τη φορά στη Σωληνουγεία Θίσβης και το παράνομο λιμάνι της.

Και επειδή η περίοδος της τεμπελιάς μου διαρκεί ακόμη, παραθέτω μια παιδική ζωγραφιά. Οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι μέσα από τα μάτια ενός παιδιού.

Τα έκανα λίγο μη πω...

Τι θέλω και τ’ ανακατεύω τα πράγματα. Πήγα να φτιάξω λίγο το blog και τα μπέρδεψα χειρότερα. Δεν έχω το χρόνο όμως για να το επαναφέρω τώρα. Το φροντίζω.

320 οι νεκροί, 57 από αυτούς άμαχοι και πάνω από 21 παιδιά στη Γάζα. Σταματήστε τους.

(Παρένθεση-σύνδεση με το προηγούμενο post): Απολαύστε τον στο ζεϊμπέκικο της εξουσίας.

Ο μοναχικός θρήνος.

Όταν το μνήμα χάσκει στα πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. Γι' αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά τους φοβικά σύνδρομα· αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». Είδαν, φαίνεται, κάποιον σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. Όμως, και έναν κυριούλη αν ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.

Όλο το άρθρο του Διονύση Χαριτόπουλου γραμμένο και δημοσιευμένο (14/9/2002) εδώ.